Week 50

Geplaatst op: 14 december 2012Categorie: Deze week

Week 50

Alerte meneer Peter & kat Diesel

 

Peter fietst elke dag vanuit Groningen naar zijn werk via de Weringsedijk richting Peize.
Al maanden zag hij tijdens zijn fietstocht, regelmatig een witte kat in de weilanden lopen.
De kat zag er goed en gezond uit.
Echter de laatste weken begon de kat er steeds slechter uit te zien. Hij werd dunner en zijn vacht werd smerig. Peter ging zich om de kat bekommeren. Helaas  kon hij hem niet te pakken krijgen aangezien de kat zich tot hooguit een afstand van vier meter liet benaderen.

Onder een brug waar de kat zich regelmatig begaf, legde Peter een stuk vloerbedekking en plaatste hij een bak met voer voor de kat.
Meestal maken katten die buiten leven een dikke wintervacht aan, maar deze kat zat slecht in de vacht.
Peter was er niet gerust op en bedacht zich ineens dat hij de Dierenambulance wel kon bellen, met de vraag of iemand bij ons een vermissing had doorgegeven van een witte kat.
Er werd wel een witte kat vermist uit Paterswolde, niet ver uit de buurt dus.
Specifieke kenmerken van deze kat waren de twee verschillende kleuren ogen. Het ene oog was blauw en het andere groen.
Wij wilden niet meteen de mogelijke eigenaresse bellen omdat we niet wisten of  “Peter zijn kat” ook verschillende kleuren ogen had.
Die vraag hebben we hem gesteld. Hij wist niet of dit het geval was maar hij zou de volgende dag, in zijn vrije weekend, meteen gaan kijken.
Verheugd belde hij ons op met de mededeling dat de kat inderdaad twee verschillende kleuren ogen had.

Diezelfde dag werd er meteen contact gelegd met Natascha, de eigenaresse van de vermiste kat.
Ze kon haast niet geloven dat het om haar kat ging, aangezien hun kat al vermist werd vanaf juni, had ze de hoop eigenlijk een beetje opgegeven.
Ze heeft meteen contact opgenomen met Peter.
Dezelfde dag is ze met haar vriend en een paar vrienden naar de plek gegaan waar de kat zich steeds bevond. Het werd al donker en de kat liet zich niet zien.
Maandag is ze weer heen gegaan met een kooitje, maar helaas, weer geen kat.

Dinsdagochtend is Natascha weer met haar vriend heen gegaan. Ze zagen ze de witte kat in de verte lopen maar toen ze op de bewuste plek met de auto aankwamen was er geen kat meer te zien.
Ze wilden de moed niet opgeven!
`s Middags is Natascha haar vriend weer heen gegaan, samen met een buurman. Na verloop van tijd zagen ze iets geels in de sneeuw zitten. Het was de kat!!
Ze riepen de naam van de kat, maar de kat reageerde daar niet op.
Vervolgens liepen ze naar het riet waar hij zat. Ze konden gelukkig heel dichtbij komen.
Hij wilde zich eigenlijk niet laten pakken, maar hij was eigenlijk ook te zwak om zich te verzetten. De buurman gaf met zijn voet heel zachtjes een tikje tegen de kat aan, zodat hij richting Natascha`s vriend liep. Tot hun verbazing liet hij zich optillen.
Wel ging het heel krampachtig en sputterde hij tegen, maar bij het horen van baasje zijn stem, die tegen hem zei: “rustig maar Diesel, het komt nu allemaal goed”  ging hij ineens slap over de armen van zijn baasje hangen en gaf hij zich volledig over

Donderdag 13 dec. heb ik nog gebeld met Natascha.

Ze zei dat ze meteen dinsdag naar de dierenarts was gegaan en aan de hand van de chip bleek het op zeker om Diesel te gaan. Diesel was verzwakt en was in een half jaar tijd van zes kilo naar één kilo gezakt in gewicht.
Toen ze dinsdag thuis waren gekomen wist hij zijn bak nog te vinden. De andere kat begon te blazen maar dat is inmiddels ook al beter geworden. De honden hadden Diesel meteen herkend en likten hem over zijn kop.
Toen Natascha dinsdagavond tevreden op de bank zat om Diesel te observeren liep Diesel steeds bij haar benen langs om kopjes te geven en later die avond lag hij alleen maar op schoot te snurken.
Op de foto (van drie dagen geleden)  is ook te zien waarom Diesel geel is in vergelijking met de kleur van sneeuw.
Zijn vrouwtje zegt dat hij heel veel ligt te slapen.
Diesel hoeft met z`n zwakke lichaampje gelukkig niet meer te overleven en hoeft nu alleen maar aan te sterken!



Wat is het toch fijn dat Peter één van die mensen is die zo alert is. De meeste mensen zijn, door de hectiek van tegenwoordig, helemaal niet bezig met dit soort “dingen” waardoor er steeds meer dieren aan hun lot worden overgelaten.

Marian