Week 48

Geplaatst op: 30 november 2012Categorie: Deze week

Week 48

Bange Beagle
 

Het is vrijdag 23 november ongeveer half elf `s ochtends als er bij ons een melding binnenkomt van een hond die in het gras zou liggen te slapen, naast de afrit van de A28 bij Groningen- Zuid.
Wij vonden dit een vreemde melding en zijn daarom meteen gaan kijken. Aangezien collega`s Limahl en Susan met de ambulance een behoorlijk eind uit de buurt waren, zijn Jojo en ik er met de Caddy naartoe gereden. Toen we de afrit afreden zagen we het beestje in het gras liggen slapen, terwijl het regende. We stopten de auto naast de weg. De afstand tussen ons en het hondje, wat een Beagle bleek te zijn,was ongeveer 30 meter. Het hondje kreeg ons in de gaten, stond meteen op en rende hard weg. Tijdens het rennen keek het steeds bang achterom. Het hondje liep terug richting de A28. Het mocht niet gebeuren dat het beestje op de snelweg terechtkwam. We besloten het diertje niet achterna te gaan maar belden de politie met de vraag of ze ons wilden assisteren. We beseften dat we met behoorlijk meer mankracht moesten zijn om het angstige beestje in te kunnen sluiten. Collega`s Limahl, Susan, Okko, Ploon, Angelo en Christa werden ingeschakeld zodat ze mee konden helpen, met in totaal vier auto`s.

De politie was ondertussen al gearriveerd. We hadden een plan gemaakt hoe we het zouden aanpakken en welk gedeelte van de weg zou worden afgesloten, toen de Beagle ineens besloot de afrit over te rennen naar het fietspad dat parallel liep aan het Hoornsediep. De Beagle liep richting het Julianaplein. We waren hem al snel weer kwijt maar bleven doorzoeken. De andere collega`s moesten na verloop van tijd weer terug naar het pand omdat er meldingen lagen van gewonde dieren. Omdat het ons was opgevallen dat het hier een hele angstige hond betrof, en het uiteraard vreemd was dat het beestje in de regen in het gras lag te slapen, bleven wij nog een tijd doorzoeken. Na een half uur besloten we het fietspad langs het kanaal te nemen. Na ongeveer 100 meter zagen we de bange Beagle staan. Het schrok ergens van en rende zo de afrit weer op waar net een auto reed die van de A28 af  kwam. Vervolgens hoorden we een knal en toen gejank. We renden met noodgang omhoog naar de auto die inmiddels was gestopt. De mensen waren enorm geschrokken en hadden de Beagle, in hun spiegel, met een achterpoot slepend weg zien rennen. We zijn, samen met de mensen die de hond hadden aangereden, de Beagle gaan zoeken. In die paar seconden die wij nodig hadden om naar het fietspad te komen, zijn we de hond uit het oog verloren.

We hebben in het anderhalf uur daarna alles afgezocht. In de struiken, in het Hoornsediep, op de woonboten die daar lagen, in en naast de schuurtjes, in de rioolbuizen. Werkelijk alles hebben we afgezocht. Er moet niet de conclusie worden getrokken dat het dier er nog wel redelijk aan toe was omdat het nog zo snel weg kon komen. Dieren die enorm veel pijn hebben kunnen, op alleen adrenaline, nog heel ver komen. 
Super gefrustreerd moesten we uiteindelijk de zoekactie staken. Want uiteindelijk werd het zoeken naar een speld in een hooiberg, omdat we niet eens hebben kunnen zien of het richting de Van Ketwich Verschuurlaan is gelopen of naar het centrum.

Of het dier (ernstig) gewond is of niet, is ons niet bekend.
We hebben alle dierenartsen in de buurt gebeld met de vraag of er een Beagle, met of zonder eigenaar, is binnengebracht maar dit was nergens het geval.
Het dier woont niet in de buurt, anders was er vanuit Groningen hoogstwaarschijnlijk wel een vermissing doorgegeven en was het bij ons al lang bekend dat het dier werd vermist. Of het uit een auto is gezet of weken geleden is ontsnapt en uit een andere provincie komt is ook niet bekend. Het blijft vreemd dat het dier nergens is gaan schuilen en niet op een beschutte plek is gaan liggen, maar in de regen, opgekruld in het natte gras.
Wie o wie heeft vanaf vrijdag 23 november een Beagle gezien? Het gaat vermoedelijk om een wat oudere Beagle die al een behoorlijke grijze waas over de snoet heeft. Tevens is de snuit spitser dan bij een standaard Beagle
Omdat het een hele bange hond betreft met mogelijk een angstig verleden, bestaat de mogelijk dat het dier de weilanden in is gegaan om mensen en drukte te ontlopen.

De Beagle op de foto is niet de Beagle die we zoeken, maar komt heel erg overeen met de hond die ons een paar tellen heeft aangekeken.

 

Marian